29 Σεπτεμβρίου 2008

Ε ντε λα μαγκέ ντε Βοτανίκ

Το είδαμε λοιπόν κι αυτό: τον πρωθυπουργό της χώρας να παριστάνει τον μαγκάκο του δημοτικού σχολείου, που στέκεται στο προαύλιο με τα χέρια στη μέση και φωνάζει "όποιος είναι μάγκας, ρε, να έρθει να μου τη ρίξει* στα ίσα" (*την κυβέρνηση).

Ωραία. Ας ξεκινήσουμε από τα εύκολα: ετούτη η δήλωση-πρό(σ)κληση χαρακτηρίζεται κατ' αρχάς από τρομερή αφέλεια. Από πότε η πολιτική έγινε παιχνίδι που παίζεται "στα ίσια"; Από ποτέ: στο πολιτικό παιχνίδι όχι μόνο χωράνε αλλά και συνηθίζονται τα "ναι μεν, αλλά", τα χτυπήματα πίσω από την πλάτη και κάτω από τη μέση, οι προσωπικές στρατηγικές και τα τραβήγματα της φανέλας όταν ο διαιτητής κοιτάζει αλλού. Όποιος μπορεί να παίξει έτσι παίζει, όποιος δεν μπορεί πάει σπίτι του. Ο ωραίος κοιμωμένος της Ραφήνας τώρα το ανακάλυψε; Ή πιστεύει ότι ο ίδιος ποτέ δεν έπαιξε έτσι και άρα δεν δικαιούνται και οι άλλοι να τον παίζουνε;

Πέραν της αφέλειας, όμως, η κεντρική ιδέα της ομιλίας του Καραμανλή ήταν ο τσαμπουκάς. Όποιος γουστάρει, ας ρίξει την κυβέρνηση. Αν έχει τα κότσια.

Βέβαια οι κυβερνήσεις δεν πέφτουνε με το παρολί, όπως ακριβώς τα αυγά δεν βάφονται με πορδές. Προφανώς η πρόκληση απευθύνεται στους φερώνυμους αντάρτες, αλλά σε ποιους ακριβώς; Στον κουτοπόνηρο λαϊκιστή Μανώλη, που πουλάει φιλολαϊκό προφίλ στο πόπολο αλλά την ώρα της αλήθειας δεν ξεφεύγει ούτε πόντο από την κομματική γραμμή ("διπλοκαλαμάτες" τους λέμε κάτι τέτοιους στο χωριό μου); Στον γραφικό παλαιοδεξιό Πολύδωρα, έκθεμα για ένα οποιοδήποτε Μουσείο Δεξιάς Ανθρωπολογίας του αύριο, που πλέον επιδίδεται σε σπαραξικάρδιες ερμηνείες των καλύτερων ρόλων του Νίκου Ξανθόπουλου;

Ο μόνος από τους τάχαμου αντάρτες που παρουσιάζει κάπως απρόβλεπτη συμπεριφορά είναι ο Τατούλης. Μου περνάει από το μυαλό η σκέψη ότι εγγράφει υποθήκες για μελλοντική μεταπήδησή του στο ΠΑΣΟΚ, αλλά όπως και νά 'χει το πράγμα, σιγά τον πολυέλαιο μωρέ!

Θέλω να πω ότι, ακόμα κι αν διαγραφεί ο Τατούλης, η κυβέρνηση δεν πέφτει. Όπως επίσης δεν πέφτει η κυβέρνηση αν καταψηφιστεί ένα οποιοδήποτε νομοσχέδιο, αυτά είναι αστεία πράγματα και σε κάθε σοβαρή χώρα ετούτου του κόσμου όποιον τολμούσε να ισχυριστεί κάτι τέτοιο θα τον έπαιρναν με τα γιαούρτια.

Η κυβέρνηση πέφτει με δύο τρόπους: αν ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή και δεν τη λάβει. Ή αν υποβληθεί πρόταση δυσπιστίας στη Βουλή και υπερψηφιστεί.

Το δεύτερο ενδεχόμενο λογικά δεν υφίσταται. Ο Γιωργάκης δεν είναι τόσο χαζός, να κάνει μια τέτοια κίνηση σε μια στιγμή που κανένα όφελος δεν θα έχει να περιμένει από αυτήν -απεναντίας θα έχει χασούρα, γιατί τέτοιες επιθέσεις συσπειρώνουν τον αντίπαλο γύρω από το πρωθυπουργικό τοτέμ. Όπως πάνε τα πράγματα ο χρόνος δουλεύει υπέρ του ΠΑΣΟΚ, που μπορεί απλά να περιμένει την εφαρμογή της θεωρίας του ώριμου φρούτου, τακτική δοκιμασμένη και πετυχημένη από τη σημερινή κυβέρνηση όταν ήταν στην αντιπολίτευση.

Όσο για την πρώτη περίπτωση, η κυβέρνηση δεν είναι υποχρεωμένη να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης, αυτή δόθηκε άπαξ και για όλη την τετραετία (λέμε τώρα). Αν θέλει να την ξαναζητήσει, για λόγους εντυπώσεων και μόνο, λογικά θα το κάνει σε χρόνο που θα την έχει εξασφαλίσει. Και, εν πάση περιπτώσει, ακόμη κι αν υποχρεωθεί να τη ζητήσει, αν ας πούμε συμβεί κάτι τόσο δραματικό και απροσδόκητο (π.χ. να μην ψηφιστεί ο προϋπολογισμός), και πάλι μπορεί να την πάρει από 151 βουλευτές εξίσου καλά και έγκυρα όσο κι από 152.

Τουθόπερ, η εντυπωσιακή επίδειξη πρωθυπουργικού τσαμπουκά την περασμένη Παρασκευή ήταν μάλλον άνευ αντικειμένου. Την κυβέρνηση δεν μπορεί να τη ρίξει κανένας μόνος του, αν τώρα ο Καραμανλής φοβάται στ' αλήθεια ότι μπορεί ανά πάση στιγμή να του φύγουν ταυτοχρόνως τρία πρόβατα από το μαντρί, ε, τότε ο τσαμπουκάς δεν πρόκειται να τον σώσει. Απαιτείται άλλου είδους προσέγγιση -αλλά αμφιβάλλω αν ο Καταλληλότερος την έχει.

Τούτων λεχθέντων, δεν μπορώ να μην παρατηρήσω ότι, την ώρα που στον κόσμο συμβαίνουν λίαν ανησυχητικά πράγματα, ο πρωθυπουργός μας επιλέγει να ασχοληθεί με το εσωκομματικό του παρολί. Το οποίον μπορεί να είναι μεν διασκεδαστικό για να περνάει η ώρα στο καφενείο, κάπως σαν το αντίστοιχο ποδοσφαιρικό ας πούμε, τι είπε ο Γκούμας για τον Τεν Κάτε και το μαρκάρισμα του Ιμπραΐμοβιτς, αλλά από την άλλη δεν παύει να παραμένει, με πολιτικούς όρους μιλώντας, ελάχιστα ενδιαφέρον και ελάχιστα χρήσιμο.





ΥΓ: Αν κατάλαβα καλά, κάπου έκανε κι ο Μεϊμαράκης λόγο για αντρίκειες παραιτήσεις, έτσι δεν είναι; Ρε παιδιά, πολλή βαρβατίλα πια σ' αυτήν την Κεντρική Επιτροπή, ή όπως το είχε θέσει κάποτε ο Νίκος Δήμου "φαίνεται πως οι δεξιοί είναι και πολύ άντρες...".


(την εικόνα τη δανείστηκα από το δυοσμαράκι)
.

25 σχόλια:

  1. Λησμόνησες το διασκεδαστικότερο σημείο της επίδειξης μαγκιάς: Με το που εμφανίστηκε η συνέντευξη Γιαννόπουλου, ο οποίος καλούσε τον Ρουσόπουλο να παραιτηθεί, ο συνεντευξιαζόμενος έσπευσε να δικαιολογηθεί λέγοντας ότι τη συνέντευξη την είχε δώσει πριν την ομιλία του Καραμανλή στην Κεντρική Επιτροπή (!), το Μαξίμου αποδέχτηκε τη δικαιολογία (!!), η οποία, πάντως, αποδείχτηκε ψευδής. Οπότε, θα διαφωνήσω: η παράσταση δεν είναι καφενειακού επιπέδου. Μάλλον προς την opera buffa τείνει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σοβαρά τώρα, επειδή ουσιαστικά ανέβασες ένα καθαρά πολιτικό ποστ, θεωρώ ότι η ουσία είναι αυτό το τελευταίο: Ότι και έτσι αλλά και αλλιώς ο Καραμανλής την Παρασκευή δεν είπε κουβέντα "...δια την ταμπακιέρα"!!! Κατηγορούνται υπουργοί και κυβέρνηση για καθαρή διαπλοκή και αυτός σφυρίζει κλέφτικα. Μόνο ψευτοτσαμπουκά κάναν πάντα οι ΔΑΠιτες και αυτό εντός Πανεπιστημίου και πάλι όσο να τσατιστούν τα ΕΑΑΚ και να τους μαυρίσουν στο ξύλο...
    Τον Ρουσόπουλο τον φτύνουν και αυτός ...νομίζει ότι βρέχει!!!
    Κάποτε ο μπουχέσας - που λέει και ο Τζι(π)άκος - είχε αποκαλέσει τον Σημίτη αρχιερέα της διαπλοκής!

    Και επειδή στην πολιτική κουβέντα η πολιτική τοποθέτηση είναι δεδομένη, ειδάλλως αορίστως τυρβάζει κανεις, αναρωτιέμαι ποια η στάση ΝΔ, Συν και ΚΚΕ αν όλα αυτά γίνονταν επί ΠΑΣΟΚ???!!!
    Γιατί όταν θεωρείς ότι με το ΠαΣοΚ η διαπλοκή έπιασε κορυφή, η στάση της ΝΔ αγγίζει ...την θεϊκή μορφή!!!
    Και τώρα που το ΠαΣοΚ μπορεί - μπορεί λέμε... - να ξαναδοκιμαστεί στην εξουσία, πόσο χαζός πρέπει να αισθάνεται κάποιος που πίστεψε ότι στην πολιτική η ηθική είναι το πολιτικό τεκμήριο και όχι η αποτελεσματικότητα???
    Υ.Γ. Όλοι όσοι στηρίζουν μια απολίτικη, αριστερίζουσα στάση, ας αναλογιστούν μετά τα τελευταία γκάλοπ πόσο κοντά είναι στην εικόνα του Λαού τους. Ενός Λαού που επιμένει να κάνει πάντα τα ΙΔΙΑ ΛΑΘΗ...????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Από την στιγμή που υπάρχει ο Κωστάκης και ο Γιωργάκης και εμείς, 11.000.000 μαλάκες συρόμαστε να επιλέξουμε ντε και καλά έναν από τους δύο, τότε κάτι δεν πάει καλά.
    Κι αν δούμε και από ελλάσσονα αντιπολίτευση μεριά, το ίδιο και χειρότερο δράμα. Ποιος θα φανταζόταν τον Καρά Τζαφέρ, την Αλέκα ή τον Τσιπράκο πρωθυπουργό;;;;

    Δεν ξέρω, αλλά νιώθω ότι δεν υπάρχει λύση...Η πιο ρεαλιστική λύση είναι η φυγή σε σοβαρή χώρα του εξωτερικού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @π2

    Θα διαφωνήσεις; Δηλαδή με αμφισβητείς; Ε τότε να βγεις να το πεις στα ίσα, να βγεις και να ρίξεις το μπλογκ! Δεν θα ανεχτώ πριόνισμα (!)

    @Σαλβατόρε

    Ποιους εννοείς λέγοντας "όσοι στηρίζουν μια απολίτικη, αριστερίζουσα στάση";

    @doctor

    Γιατρέ μου, το έχω σκεφτεί κι εγώ πολλές φορές αυτό που λες, αλλά δυστυχώς ούτε αυτό είναι εύκολο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Χαίρομαι να διαβάζω τις σκέψεις και αναλύσεις σου,μ'αρέσεις.
    Σε χαιρετώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Το χειρότερο; Δεν του πάει βρε παιδί μου το άγριο του μπουμπούκου μας, πως να το κάνουμε. Σα να βλέπεις το χοντρό παιδάκι του σχολείου που όλοι το πειράζουν να παθαίνει ξαφνικά μια ωραία πρωία αμοκ και να φωνάζει 'ως εδώ! Όποιος θέλει να μου ξαναρίξει σφαλιάρα να έρθει στα ίσια και θα δει!'

    Σουρεαλιστικό θέαμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. :-)

    Έτσι. Ένας ηγέτης γεννιέται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @maxos

    Ευχαριστώ :)

    @Γεράσιμος

    Δεν του πάει, πράγματι. Ωστόσο φαίνεται ότι καλύπτει τις ανάγκες ενός μέρους του κομματικού ακροατηρίου, που θέλει τον ηγέτη με πυγμή, με ύφος, με κοφτές κινήσεις και σουφρωμένο φρύδι. Κι ας λέει σαχλαμάρες.

    @π2

    χοχοχο (barbaristi LOL)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Οσους λειτουργούν σε μια λογική απαξίωσης των πολιτικών. Μπορεί τελευταία να εμφανίζεται στα γκάλοπ αλλά είναι μια μόδα τόσο σοβαρή όσο και το 20% του Αβραμόπουλου προ 10ετίας. Ξεχνάτε τον Αβραμό? Ή μήπως πιστεύεις στο κίνημα των bloggers?
    Τελικά μήπως η λύση δεν είναι η απολίτικ λογίκη που πλασάρει η αριστερά περί του όλοi ίδιοι ή το να φύγουμε από την χώρα που λέει - δίκαια αγανακτισμένος - ο doc π.χ.???
    Τελικά μήπως ο μπουχέσας επένδυσε πάνω σε αυτό? Και ακριβώς γι αυτό τώρα φέρεται έτσι? Μη ξεχνάς δε την γλυκύτητά του απέναντι στην Αριστερά... το 2000. Η λογική και ο τρόπος σκέψης που αποδεχόμαστε, μήπως τελικά εξυπηρετεί αυτή την ηθικοπλαστική λογική του χοντρού? Γι΄αυτό ίσως και θύμωσε ο κόσμος. Αλλά η λύση...?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Βρε Σαλβατόρε, έχεις μια τάση να μου μπερδεύεις σε ένα σχόλιο δέκα διαφορετικά θέματα, τεράστια όλα τους, και να μην ξέρω από πού να το πιάσω...

    Εν πάση περιπτώσει, για να πω και δυο λόγια, εδώ όπως ξέρεις τα χαΐρια της αριστεράς δεν τα αφήνουμε ασχολίαστα, ούτε και πρόκειται. Και όχι, η μηδενιστική λογική του "όλοι ίδιοι είναι" ούτε εμένα με εκφράζει.
    Αλλά από εκεί και πέρα, άλλο η απαξίωση των πολιτικών και άλλο η απαξίωση της πολιτικής. Θα έλεγα μάλιστα, κάπως αποφθεγματικά είναι η αλήθεια, ότι η απαξίωση των πολιτικών μπορεί να ξεπεραστεί πρωτίστως με αξίωση για περισσότερη πολιτική.
    Που δεν ξέρω αν είναι η λύση που ψάχνεις, αλλά δεν βλέπω και τι άλλο μπορούμε να κάνουμε...

    Το κατά πόσον πάντως όλα αυτά έχουν σχέση με τις εσωκομματικές μίρλες του Καταλληλότερου ομολογώ ότι μου μένει σαν απορία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Συγνώμη που σε παιδεύω θα κοιτάξω να συγκρατούμαι.
    Έχεις δίκιο. Η λύση είναι η περισσότερη πολιτική.
    Κάτι που, θεωρώ, δεν κάνει ο ΠΡΩΗΝ καταλληλότερος και γι υατό και το ρίχνει στον εσωκομματικό τσαμπουκά.
    Θυμάμαι ακόμη με πόσο θυμό είχε αντιδράσει και ο Σημίτης σε κάτι παρόμοιο το 2001. Και ήταν η αρχή του τέλους...

    Μου λείπει ο προσωπικός διάλογος που κρατά ώρες παρέα με κάμποσα μπουκαλακια κρασί... α, και φαγητό! Καλά τα μπλοκ αλλά ...
    Αντε καλή δουλειά, καθόμαστε αυτή τη βδομάδα, γράφε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Μάγκας..; Τι έκανε ;;;
    Μηδέν από μηδέν...μηδέν.

    Εγώ έναν Μάγκα ξέρω-)
    Αυτόν που παίζει το κλαρίνο.
    Αυτός είναι Μάγκας και...μάγκας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Εσύ καλά τα λες (για μια ακόμη φορά εύστοχος, και σατυρικός), αλλά "η δημοσκόπηση της επόμενης μέρας", πάλι καταλληλότερο τον βγάζει,ενώ η διαφορά στην "πρόθεση ψήφου" είναι αμελητέα, και η "παράσταση νίκης" συντριπτικά υπέρ του.
    Μάλλον το εκλογικό σώμα πρέπει να απαξιώσουμε, πάρα τους πολίτικους, και για να μπω λιγάκι στο πνεύμα σου, "τον (ψηφοφόρο)αράπη κι αν τον πλύνεις, το σαπούνι σου χαλάς"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Εχει παραγίνει το κακό με την "κομματική πειθαρχία". Δηλ. αν διαφωνήσει κάποιος με ΕΝΑ νομοσχέδιο-παντόφλα, αυτό σημαίνει πως δεν δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση;

    Έχουνε κάνει τους βουλευτές φαντάρους και χαιρονται, και ο Κωστάκης είναι ρε παιδί μου και άχαρος στον ρόλο του επιλοχία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. @Salvatore

    Σε αυτό συμφωνώ απόλυτα (στα κρασιά εννοώ :)

    @Σπίθας

    Βαρύμαγκας!

    @Πίκος Απίκος

    Καλά, στις δημοσκοπήσεις μη δίνεις πολλή σημασία. Εγώ σήμερα διάβασα άλλη με αντίθετες ενδείξεις. Η γενική εικόνα αυτή τη στιγμή είναι ότι η ΝΔ πέφτει και το ΠΑΣΟΚ ναι μεν δεν ανεβαίνει, αλλά βρίσκεται από πάνω.
    Προσωπικά εκτιμώ ότι αυτή η τάση θα παγιωθεί, εκτός κι αν κάνει κανένα αεροπλανικό η κυβέρνηση, από αυτά που κανείς δεν μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή. Ίδωμεν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Zaphod, έτσι όπως τα λες. Και το χειρότερο είναι ότι έχουμε συνηθίσει όλοι σε αυτήν την παραφιλολογία και θεωρούμε δεδομένο ότι, για να κυβερνήσει άνετα μια κυβέρνηση, ε, πρέπει να έχει και 165 βουλευτές τουλάχιστον. Μα δεν πάει έτσι, διάολε, ήδη το πρώτο κόμμα πριμοδοτείται παραπάνω από γενναία για να εξασφαλίσει αυτοδυναμία, τι άλλο δηλαδή πρέπει να γίνει; Να καθιερώσουμε πλειοψηφικό;

    Ήμαρτον πια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. 'Η γενική εικόνα αυτή τη στιγμή είναι ότι η ΝΔ πέφτει και το ΠΑΣΟΚ ναι μεν δεν ανεβαίνει, αλλά βρίσκεται από πάνω': βρε μήπως το 'χουν ρίξει στο σεξ και δε μας είπαν κουβέντα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Aμάν αυτοί οι βουλευτές της περιφέρειας - στον Δαϊλάκη του link αναφέρομαι - με τις βουκολικές τους μεταφορές: το κόμμα (ή η κυβέρνηση;) 'αυλή' που 'θέλει σκάψιμο και καθάρισμα', ο πρωθυπουργός 'άλογο καλό' που 'πρέπει να είναι πρώτο'... πάντως ο εν λόγω αποδεικνύεται και σινεφίλ, δηλώνοντας 'θα φύγω ως νίντζα, υπερασπιζόμενος τον αρχηγό μου'. Ενδιαφέρουσα προσωπικότης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Εμένα πάντως το όλο σκηνικό μου θυμίζει σενάριο για βιντεοκασέτα ελληνικής ταινίας δεκαετίας '80! ...ταρατατα..."Μάγκας εναντίον Νίντζα"! Μάρκος Λεζές εναντίον Κρις Σφέτας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Εγώ πάντως αγαπητέ χασοδίκα μου πήρα παπαλούτσες "γίγας" για να μασουλάω και να βλέπω το θέαμα. Μα δεν είναι σαν ριμέΙκ παλιάς ταινίας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. @Γεράσιμος

    Όπως επισήμανε βέβαια και ο kensai στο buzz, ο κύριος βουλευτής μπερδεύει τους νίντζα με τους σαμουράι...

    @irie ant

    Καταπληκτικός συσχετισμός (παίζει και το Σουγκλάκος εναντίον Τρομάρα)

    @π2

    Κάποιος πρέπει να ασχοληθεί κάποτε με την επιστημονική τεκμηρίωση της σύνδεσης μεταξύ δεξιάς και τεστοστερόνης.

    @Δώρα

    Τι είναι οι παπαλούτσες;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Ποπ (σαν την κυβέρνησή μας) και κορν (σαν τα κεφάλια της πλειοψηφίας αυτών που τους ψηφίζουν) στο δικό μου χωριό ;)

    υγ. αμάν μ' αυτή τη λεκτική επαλήθευση (να υποθέσω τσουνάμι ποστ λόγω απεργίας; χεχεχ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Μάθαμε και κάτι καινούργιο :)

    Η λεκτική επαλήθευση είναι εκνευριστική, πράγματι, αλλά και τα σπαμ κόμεντς το ίδιο... Υπομονή (μέχρι να βρεθεί κανένας πιο αποτελεσματικός τρόπος...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ενστάσεις και ισχυρισμοί
κατατίθενται μόνον εγγράφως
(Χασοδίκειος Πολιτική Δικονομία, άρθρον 228)